تربیت جنسی یکی از ساحت های مهم تربیتی است و در متون دینی روش های خاصی را به خود اختصاص داده است. اهمیت ندادن به پیشگیری های لازم در این حیطه و مبتلا شدن متربی به شهوات نامشروع، آفات فراوانی را متوجه او می کند و درمان آن را با مشکلات بسیاری مواجه می سازد. از این رو، روش های پیشگیرانه در این ساحت اهمیت بسیار دارد. از جمله ی این روش ها که در این حیطه می تواند مورد توجه باشد، «جداسازی بستر کودکان» است. وجوب یا رجحان این امر از منظر فقهی و همچنین مکلفان به آن از سؤالاتی است که پژوهش حاضر بدان پاسخ داده است. سؤالات فرعی فقهی از جمله مقصود از «مضجع» (بستر)، دخالت یا عدم دخالت جنسیت یا مَحرم بودن کودکان در این امر، انتهای حکم از لحاظ سنی، ابتدایی یا استمراری بودن تکلیف و سؤالاتی از این قبیل، یازده فرع را به خود اختصاص می دهد.